على رفيعى

251

تاريخ تحليلى پيشوايان (ع) (فارسى)

معتقد شدند . « 1 » امام عسكرى عليه السلام چنين وضعيّت اسفبارى را پيش‌بينى كرده و فرمود : در سال 260 ، پيروان من دچار پراكندگى خواهند شد . « 2 » مسعودى در اين زمينه مىنويسد : شيعيان پس از درگذشت امام عسكرى عليه السلام درباره منتظَر از خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله دچار اختلاف گشته و به بيست گروه تقسيم شدند . « 3 » نوبختى تعداد فرقه‌هاى پديد آمده را چهارده ذكر كرده و به تفصيل دربارهء ويژگىها و اعتقادات سيزده فرقه آنها بحث كرده است . « 4 » د - سفيران دروغين : همزمان با پيدايش و گسترش گروه‌هاى ياد شده گروهى از فرصت‌طلبان و دنيادوستان به دروغ از سوى امام زمان ( عج ) ادعاى سفارت كرده و بدين وسيله فضاى جامعه را بيش از پيش مسموم ساختند و موجب انحراف و گمراهى عدّه زيادى از مردم شدند . بعضى از اين افراد عبارتند از : 1 - ابو محمد شَريعى . وى از ياران عسكريين عليهما السلام بود ولى از مسير حق منحرف شد و در شمار غلات قرار گرفت . وى مدّعى نيابت از سوى آن دو امام بزرگوار شد . « 5 » 2 - محمد بن نُصَيْر نُمَيْرى . او از اصحاب امام عسكرى عليه السلام بود كه منحرف گشت و پس از درگذشت آن حضرت در دوران سفارت محمد بن عثمان ، از طرف امام زمان ( عج ) مدعى سفارت و بابيّت شد . « 6 » 3 - احمد بن هلال كرخى . وى نيز از ياران امام عسكرى عليه السلام بود كه به تصوف گراييد و در دوران غيبت صغرى منكر سفارت محمد بن عثمان شد و از پرداخت وجوه شرعى كه نزدش بود خوددارى كرد . « 7 » 4 - ابو طاهر ، محمد بن على بن بلال . او از اصحاب امام عسكرى عليه السلام بود كه پس

--> ( 1 ) - الغيبه ، صص 130 - 133 ؛ كمال‌الدين و تمام النعمة ، ج 2 ، ص 408 . ( 2 ) - كمال الدّين و تمام النعمة ، ج 2 ، ص 408 . ( 3 ) - مروج الذهب ، ج 4 ، ص 110 . ( 4 ) - فرق الشيعه ، صص 105 - 119 . ( 5 ) - الغيبه ، ص 244 . ( 6 ) - همان . ( 7 ) - همان ، ص 245 .